فرارو- امیر هاشمی مقدم*؛ چند سالی است طرفداران محیط زیست و حقوق جانداران تلاش دارند خرید ماهی قرمز برای سفره هفتسین را کاری نادرست معرفی کنند و در نقطه مقابل، بسیاری از مردم همچنان بر خرید ماهی قرمز پافشاری میکنند. بهعنوان کسی که هشت سال است مخالفتم را با خرید ماهی قرمز در رسانههای گوناگون بیان کردهام، این بار نیز در روزهای نزدیک نوروز، چکیدهای از برخی دلایلم را در اینجا مینویسم؛ به امید اینکه دستکم چند نفری را از خرید ماهی قرمز منصرف گردانم... 1- اصلیترین دلیلی که برای خرید ماهی قرمز بیان میشود، سنت بودن آن برای ایرانیان است. و این در حالی است که از میان دهها نوروزنامه، سفرنامه،

امیر هاشمی مقدم: شبکه مطالعات سیاستگذاری ایران جزو کشورهایی است که توانایی زیادی برای رشد و پیشرفت بازرگانی فرا مرزی دارد. اما در کنار بقیه موانع، محدودیتها و تنگناهای بانکی یکی از برجستهترین آنهاست؛ تنگناهایی که نه تنها امکان جابجایی پول برای بازرگانان ایرانی پرکار در زمینههای فرا مرزی را محدود میسازد، بلکه بهعنوان یکی از پایهایترین اصول و بنیادهای بازرگانی و تجارت الکترونیک، رشد این شاخه را برای بازرگانان ایرانی اگر نه ناممکن، دستکم بسیار دشوار ساخته است. همچنین ایران چنانچه بخواهد سهمی در بازار گردشگری فرامرزی داشته باشد، ناچار است برای این محدودیتهای بانکی چارهای بیندیشد. گاهی گر

امیر هاشمی مقدم - ایرانشناس و انسانشناس- هم در گفتگو با فرارو، سیدجواد طباطبایی را بهعنوان چهره سال را معرفی میکند و میگوید: "خب؛ اینکه سوال به این شیوه پرسیده شده و نیازمند پاسخ فوری هم باشد، کمی فرصت اندیشیدن را از آدم میگیرد. یعنی ممکن است من اگر فرصت اندیشیدن بیشتر داشته باشم، گزینههای دیگری را بیان کنم. بنابراین خواهشم این است که این نکته نیز در متن گفتگو منعکس شود. اما اگر قرار باشد فیالفور پاسخی بدهم، اشاره میکنم به آنچه که اتفاقاً امروز صبح داشتم به آن میاندیشیدم." وی گفت: "دیروز در پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی، با همکاری انجمن جامعهشناسی ایران، نشستی برگزار شده بو

فرارو، امیر هاشمی مقدم: پیش از نوروز، در پی پخش کلیپ کوتاه ضرب و شتم یک ایرانی توسط مامور مرزی ترکیه در شبکههای اجتماعی، بسیاری از کاربران یا گردانندگان کانالها و برگههای ایرانی در شبکههای اجتماعی، خواستار نرفتن ایرانیان به ترکیه شدند. در این راه برخی وبسایتها و حتی مسئولین ایرانی (همچون سرکنسول استانبول) نیز به این جمع پیوستند. در کنار بحثهایی که درباره ناامن بودن ترکیه وجود داشت، بخشهای عمدهای از استدلالهای این مخالفان، به برخورد نادرست ترکیهایها با گردشگران ایرانی باز میگشت. گردشگران ایرانیای که به زعم این مخالفان، چرخ گردشگری ترکیه را میچرخانند و ترکیهایها با اینگونه رفتا

این یادداشت را سال پیش و پس از بازگشتم از چند کشور آسیای میانه نوشتم، که هیچ رسانه ای حاضر به انتشارش نشد. با وجودی که نامی از خانم آتشین یا دیگر خوانندگان نیاورده بودم (هرچند یکی از خبرگزاری ها برای دو ساعت آنرا نمایش داد و دوباره برداشت). اکنون به بهانه شصت و هفتمین زادروزش، در اینجا منتشرش می کنم. چندی پیش فرصتی دست داد تا از چند کشور آسیای میانه دیدن کنم. برخی را برای نخستین بار و برخی دیگر را برای بار دوم. برقراری ارتباط در تاجیکستان با مردمان این کشور ساده است؛ که همگی فارسی یا به قول خودشان تاجیکی سخن میگویند. هرچند واژههای روسی در زبانشان وارد شده و لهجه هم دارند، اما یک ایرانی یا

فرارو- امیر هاشمی مقدم؛ اپراتورها یا همان گردانندگان تلفن همراه در ایران اگر در یک چیز مشترک باشند، تبلیغات فراوان، آزاردهنده و اجباریای است که روزانه برای مشترکان فرستاده میشود. به سخن دیگر، گوشی تلفن همراه مشترکان تبدیل به بیلبوردهای تبلیغاتی رایگان اپراتورها شده است؛ آن هم در حالیکه شما برای کمترین و کوچکترین خدمات این اپراتورها، بهای آن را میپردازید. بهایی که سودی فراوان نصیب اپراتورها میکند. برای فرار و دوری از این تبلیغات آزاردهنده، ظاهرا راههایی وجود دارد. راههایی که همه این اپراتورها معرفی کردهاند و بیشتر مشترکین تلفنهای همراه هم بارها و بارها آنها را آزموده، اما کمترین نتیج